04-10-12

Overval me Kortrijk... je bent mijn vraagteken

draadloos denken

inpluggen op een vreemde stad

mensen bewegen als wormen

de schuiflat van links naar rechts

 

veilig in hechtheid

turen in de zon van de vrije markt

de kerktoren als bevriende dochter van de hartspier

muren verstevigen door een verhaal

 

vast in verstrikt voelen

emotie in een verdwaald kronkelspel

stenen die een pijnprikkel verspreiden

een spoor die geen verbinding vindt

 

eindeloze kasseien bezaaid met ongeplaveide belemmeringen

de taal verlaat zijn genegenheid

't BEKT NIET...HET VLOEKT ALS EEN DODE KLETTERING

je grenst me af...te KORT...te RIJK...mijn armoede

 

De commentaren zijn gesloten.