26-07-12

Regels verdwijnen omdat ze niet in zichzelf geloven

In de kindertijd van mijn leven schreef ik anoniem een woordenfestival.

Wist ik veel wat het teweeg zou brengen. Ik ben me nog steeds niet bewust van wat het met mensen doet. Voor mij is dat zelfs niet belangrijk. Geloofwaardigheid, eerlijkheid en voor velen misschien naïeviteit regeren mijn denken en doen. Als ik schrijf dan leven mijn gedachten. Soms sluipt al eens een fout woord of een misbaksel in mijn zinnen. Voor mij is het belangrijkste dat ik kan neerpennen wat ik voel en dat anderen hierdoor eveneens hun mening durven brengen. De vorm is ondergeschikt, respect is het codewoord. De straatdichter wordt mijn nieuwe letterplaats. Iedereen is welkom, zelfs wie niet welkom wil zijn. De woorden zullen leven, mijn vingers worden opnieuw de vertalers van mijn gedachten.


Z roept A

sma..akt het / aardbei boem boem / klanken en tandjes / eerste en laatste / gekeuvel krijgt een prijs / vroeger had ik nu / nu heb ik angst / VORM & COMBINATIE / een mening is maar dat ... Z .it en A.dem